شاخص آسیبپذیری کشورها که هر ساله توسط بنیاد صلح منتشر میشود کشورهای جهان را بر اساس سطح ثباتشان طبقهبندی میکند. کشورهای فهرست ما جزو آخرینها هستند آن هم به خاطر دولتهای ضعیف و ناکارآمد، جنگهای داخلی، کمبود خدمات عمومی، و اقتصادهای شکست خورده. اینها ۲۵ بی ثبات ترین کشورهای جهان هستند.


بعد از بیرون آمدن از دههها حاکمیت نظامی، تنشهای قومی در برمه در سالهای اخیر یک بار دیگر شعله ور شد. با روی کار آمدن دولت منتخب جدید همچنان این پرسش به قوت خود باقی میماند که آیا این کشور به پیشرفت ادامه خواهد داد یا به سمت خشونت و آشوب سیری قهقرایی را طی خواهد کرد.
مطلب مرتبط: ۲۵ کشور با بالاترین نرخ خودکشی در جهان

هرچند این قدیمیترین جمهوری افریقا است، به دنبال یک جنگ داخلی ویرانگر امروزه لیبریا به یکی از پرهزینهترین عملیاتهای حفظ صلح برای سازمان ملل تبدیل شده است.

اریتره که با اعمال خشونت استقلال خود را در ۱۹۹۳ بهدست آورد، از آن زمان در چند جنگ دیگر نیز در یمن و اتیوپی درگیر بوده است. امروزه، هرچند صلح وجود دارد، کشور راه درازی برای رسیدن به بهبودی کامل پیش رو دارد.
مطلب مرتبط: ۱۰ زیباترین شهر دنیا انتخاب شدند

از دههی ۸۰ میلادی، اوگاندا گامهای بلند قابل توجهی برای دستیابی دوباره به صلح و ثبات داخلی برداشته است اما این پرسش همچنان به قوت خود باقی میماند که آیا دولت حاضر قادر خواهد بود به یک مسیر سعودی ادامه بدهد.

کشور فوقالعاده فقیر دیگر، بوروندی در تلاش برای رهاسازی خود از جنگ داخلی است که بیش از یک دهه طول کشیده است.

نیجر که در حاشیهی ساهارا واقع شده است، پس از استقلالش شاهد دههها حاکمیت نظامی بوده است. امروزه این کشور به عنوان یکی از کم توسعه یافتهترین کشورهای افریقا رتبهبندی میشود.

قدیمیترین کشور مستقل افریقا با چندین خشکسالی جنگیده است و همچنین درگیریهای مسلحانهای با همسایگانش داشته است که همین امر بیشتر جمعیت آن را دچار فقر کرده است.

هرچند به طرز چشمگیری از بسیاری از کشورهای قبلی موجود در این فهرست گذران بهتری داشته است، اما با نرخ بالای بیکاری، فساد، و فقر، کنیا پیوسته درگیر درگیریهای داخلی بوده است.

بعد از سالها کودتای نظامی سرانجام نیجریه یک دولت انتخابی دموکراتیک دارد اما این پرسش همچنان باقی میماند که آیا دولت جدید قادر خواهد بود یک کشور از هم گسیخته را متحد کند.

گینهی بیسائو، به مانند ساحل عاج، زمانی به عنوان الگویی برای توسعه و ثبات در افریقا به حساب میآمد. با وجود این، امروزه یکی از کشورهای جهان است. به دنبال یک جنگ داخلی در اواخر دههی ۱۹۹۰ اقتصادش به هم ریخت و فساد در آن بسیار رواج پیدا کرده است.

سوریه، که شاهراههای بزرگ آن تحت کنترل شورشیان است، یک بار دیگر به ورطهی بیقانونی، خشونت، و قتل عام افتاده است.

هرچند زمانی به عنوان الگوی ثبات به آن نگاه میشد، با شروع سال ۲۰۰۳، ساحل عاج به ورطهی جنگهای داخلی کشیده شد. از آن زمان فساد و آشوب باعث بیثباتی فوقالعادهی کشور شده است.

از زمان عزل صدام حسین در ۲۰۰۳ به بعد، عراق سرچشمهی خشونت و بیثباتی بوده است.

به رغم ثروت منابع معدنی عظیماش، گینه به خاطر چندین دهه حاکمیت گروهکهای نظامی و دیکتاتوریها خشن یکی از فقیرترین کشورهای غرب افریقا باقی مانده است.

با زمامداری رابرت موگابه، زیمبابوه به ورطهی فقر و اختلافات سیاسی کشیده شده است.

از زمان جداییاش از هند در ۱۹۴۷، جناحهای متخاصم موجود در آن باعث تضعیف دموکراسی در پاکستان شدهاند. سوای چین، این کشور روابط نسبتا ناخوشایندی با همسایگانش داشته است و حتی بر سر منطقهی کشمیر چندین بار با هند جنگیده است.

هرچند نخستین کشور مستقل حوزهی کارائیب بود اما دیکتاتوری، بیثباتی، و بلایای طبیعی به آن منجر شده است که هائیتی یکی از فقیرترین کشورهای نیمکرهی غربی باشد.

فقیرترین کشور خاور میانه، تنشهای داخلی مدام باعث شده است یمن یک بار دیگر به میدان جنگ احزاب مختلف تبدیل شود.

پس از تجربهی بعضی از بدترین درگیریهای تاریخ نوین، اقتصاد و زیرساخت افغانستان به ویرانی کشیده شده است و بسیاری از مردم آن پناهنده شدهاند.

پنجمین کشور بزرگ افریقا، که سرشار از طلا و اورانیم است، از کمبود زیرساختها و درگیریهای مسلحانهی مداوم رنج میبرد.

سودان، که چندان از همتای جنوبی خود روزگار بهتری را سپری نکرده است، مدتهای مدیدی درگیر جنگها و نزاعهای داخلی بوده است که یکی از معروفترین آنها منطقهی دارفور در غرب این کشور است.

به رغم معاهدهی صلحی که به جنگ جهانی افریقا پایان داد و موجب شکل گیری یک دولت موقت در ۲۰۰۳ شد، قسمتهای وسیعی از این کشور همچنان دچار خشونتها و درگیریهای فرقهای هستند.

از زمان استقلالش از فرانسه در ۱۹۶۰ جمهوری افریقای مرکزی محور خشونت و آشوب بوده است. سازمان ملل آن را به عنوان کشور بحران دائمی توصیف کرده است.

بعد از نزدیک به دو دهه هرج و مرج، یک دولت تحت حمایت بینالمللی در ۲۰۱۲ تشکیل شد. با وجود این، همچنان گامهای بزرگی باید برداشته شود، چون درگیریها و بلایای طبیعی این منطقه را به ویرانی کشانده است.

بعد از جدایی از سودان در ۲۰۱۱ سودان جنوبی به سرعت به ورطه جنگهای داخلی کشیده شد. هرچند غنی از منابع طبیعی است، اما خشونت و آشوب این کشور را به یکی از کم توسعهیافتهترین کشورهای افریقا تبدیل کرده است.
منبع: list25
برچسب:
نویسنده: عباس